حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ مُنْذِرٍ، عَنْ رَبِيعِ بْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَطَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَطًّا مُرَبَّعًا، وَخَطَّ خَطًّا فِي الْوَسَطِ خَارِجًا مِنْهُ، وَخَطَّ خُطُطًا صِغَارًا إِلَى هَذَا الَّذِي فِي الْوَسَطِ، مِنْ جَانِبِهِ الَّذِي فِي الْوَسَطِ وَقَالَ " هَذَا الإِنْسَانُ، وَهَذَا أَجَلُهُ مُحِيطٌ بِهِ ـ أَوْ قَدْ أَحَاطَ بِهِ ـ وَهَذَا الَّذِي هُوَ خَارِجٌ أَمَلُهُ، وَهَذِهِ الْخُطُطُ الصِّغَارُ الأَعْرَاضُ، فَإِنْ أَخْطَأَهُ هَذَا نَهَشَهُ هَذَا، وَإِنْ أَخْطَأَهُ هَذَا نَهَشَهُ هَذَا ".
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) (розияллаҳу анҳу) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўртбурчак чиздилар, унинг ўртасидан ташқарига чиқиб кетган бир чизиқ чиздилар, ва ўртадаги шу чизиққа томон ён томонидан кичик чизиқлар чиздилар. Дедилар: "Бу — инсон, бу — уни ўраб олган (ёки ўраб олажак) ажали, мана бу ташқарига чиқиб кетгани — унинг орзусидир, бу кичик чизиқлар эса (ҳаёт) ҳодисаларидир. Агар буниси унга хато қилса (тегмаса), буниси тишлайди; агар буниси хато қилса, буниси тишлайди."