6495-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا الْمَاجِشُونُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ خَيْرُ مَالِ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ الْغَنَمُ، يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ، يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنَ الْفِتَنِ ".
Абу Саъид Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитди: "Одамларга шундай замон келадики, мусулмон кишининг энг яхши моли қўй бўлади — у (қўйи) билан тоғ чўққилари ва ёмғир тушадиган жойларни излаб (юради), дийнини фитналардан сақлаб қочиради."