6810-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳудуд китоби
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ذَكْوَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَشْرَبُ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَالتَّوْبَةُ مَعْرُوضَةٌ بَعْدُ ".
Абу Ҳурайра айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Зинокор зино қилаётган пайтда мўмин ҳолда зино қилмайди; ўғри ўғрилик қилаётган пайтда мўмин ҳолда ўғрилик қилмайди; (ароқ) ичувчи уни ичаётган пайтда мўмин ҳолда ичмайди — тавба эса кейин (эшиги) очиқдир (таклиф қилинган)."