حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثَهُ أَنَّهُ قَدْ زَنَى، فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَ، وَكَانَ قَدْ أُحْصِنَ.
Жобир ибн Абдуллаҳ ал-Ансорий (ривоят қилди): Аслам (қабиласи)дан бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб, ўзининг зино қилганини айтди, ўзи устида тўрт марта гувоҳлик берди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни буюрди, ражм қилинди — у муҳсан (уйланган) эди.