حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَدِّي، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ وَمَعَنَا مَرْوَانُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ الصَّادِقَ الْمَصْدُوقَ يَقُولُ " هَلَكَةُ أُمَّتِي عَلَى يَدَىْ غِلْمَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ ". فَقَالَ مَرْوَانُ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ غِلْمَةً. فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَوْ شِئْتُ أَنْ أَقُولَ بَنِي فُلاَنٍ وَبَنِي فُلاَنٍ لَفَعَلْتُ. فَكُنْتُ أَخْرُجُ مَعَ جَدِّي إِلَى بَنِي مَرْوَانَ حِينَ مَلَكُوا بِالشَّأْمِ، فَإِذَا رَآهُمْ غِلْمَانًا أَحْدَاثًا قَالَ لَنَا عَسَى هَؤُلاَءِ أَنْ يَكُونُوا مِنْهُمْ قُلْنَا أَنْتَ أَعْلَمُ.
Абу Ҳурайра айтди: "Содиқ, масдуқ (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Менинг умматимнинг ҳалокати — Қурайшдан бўлган гилмалар (ёш, тажрибасиз йигитлар) қўлида (бўлади)» деганини эшитдим." Марвон: "Аллаҳнинг лаънати уларга — гилмалар!" деди. Абу Ҳурайра: "Агар мен «Бану фалон ва Бану фалон» дейишни хоҳлаганимда, қилардим" деди. (Саид): Мен бобом билан Бану Марвон ҳузурига — улар Шомда ҳоким бўлганда — чиқар эдим. У (бобом) уларни ёш гилмалар кўрганда, бизга: «Эҳтимол булар улардан (ўша гилмалардан) бўлса керак» дер эди. Биз: «Сен билгувчироқсан» дер эдик.