1707-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ قَالَتْ كَانَ يَقْرَأُ فِيهِمَا فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَرَكَعَ .
Алқама ибн Ваққос айтди: Мен Оишага: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўтирган ҳолда икки ракатда (қанай) қилар эди?» дедим. У: «Унда (ўтирган ҳолда) қироат қилар; рукуъ қилишни хоҳласа, туриб, кейин рукуъ қилар эди» деди.