وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمُصَلَّى فَاسْتَسْقَى وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَقَلَبَ رِدَاءَهُ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ .
Аббод ибн Тамим амакисидан айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозгоҳга чиқди ва истисқо қилди, қиблага юзланди, ридосини ағдарди ва икки ракат ўқиди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) истисқо (ёмғир сўраш) қилдилар, икки ракат намоз ўқидилар ва ридоларини ағдардилар.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёмғир сўраб чиқиб, икки ракат намоз ўқидилар ва қиблага юзландилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир сўраб чиқдилар, қиблага юзланиб дуо қилдилар, ридоларини ағдардилар, сўнг икки ракат ўқиди, уларда қироатни баланд овозда қилдилар.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вузу қилди ва пешонасига (носиясига), салласига ҳамда икки маҳсига маш қилди.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, ёмғир сўраб дуо қилдилар, сўнг икки ракат намоз ўқиб, иккаласида қироатни овоз чиқариб ўқидилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозгоҳга чиқди ва истисқо (ёмғир тилаб дуо) қилди ҳамда қиблага юзланганида ридосини ағдарди.