وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ ح وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الشِّغَارِ .
Ва менга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: Ибн Журайж деди; (ҳ) ва бизга буни Ишоқ ибн Иброҳим ва Муҳаммад ибн Рофиъ Абдурраззоқдан ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Абуз-Зубайр хабар бердики, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шиғордан қайтарди.