حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُتَمَسَّحَ بِعَظْمٍ أَوْ بِبَعْرٍ .
Жобир (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) суяк ёки қумалоқ (тезак) билан артинишдан (тозаланишдан) қайтарди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлни унинг аммаси устига ёки холаси устига никоҳлашдан қайтардилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам идишнинг ичига нафас чиқаришдан ёки унга пуфлашдан қайтардилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қабрни гипс (оқлаш) билан сувашдан, унинг устига ўтиришдан ва унинг устига бино қуришдан қайтарди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мешларнинг оғзидан ичилишидан, яъни уларнинг оғзини буклаб (ичишдан) қайтарди.
ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) музаффат (смола сурилган идиш) ва қовоқ идишдан қайтардилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ит баҳосидан, фоҳиша ҳаққидан ва коҳин (фолбин) улуфасидан қайтардилар.