حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عُمَرَ بْنِ سَلِيطٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ كِنَانَةَ، بْنِ نُعَيْمٍ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي مَغْزًى لَهُ فَأَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لأَصْحَابِهِ " هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَدٍ " . قَالُوا نَعَمْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَفُلاَنًا . ثُمَّ قَالَ " هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَدٍ " . قَالُوا نَعَمْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَفُلاَنًا . ثُمَّ قَالَ " هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَدٍ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " لَكِنِّي أَفْقِدُ جُلَيْبِيبًا فَاطْلُبُوهُ " . فَطُلِبَ فِي الْقَتْلَى فَوَجَدُوهُ إِلَى جَنْبِ سَبْعَةٍ قَدْ قَتَلَهُمْ ثُمَّ قَتَلُوهُ فَأَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَوَقَفَ عَلَيْهِ فَقَالَ " قَتَلَ سَبْعَةً ثُمَّ قَتَلُوهُ هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ " . قَالَ فَوَضَعَهُ عَلَى سَاعِدَيْهِ لَيْسَ لَهُ إِلاَّ سَاعِدَا النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَحُفِرَ لَهُ وَوُضِعَ فِي قَبْرِهِ . وَلَمْ يَذْكُرْ غَسْلاً .
Бизга Ишоқ ибн Умар ибн Салит ҳадис айтди, бизга Ҳаммод ибн Салама Собитдан, у Кинона ибн Нуъаймдан, у Абу Барзадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларининг бир ғазотларида эдилар, Аллаҳ унга ғанимат берди. Шунда у саҳобаларига: «Кимнидир йўқотган-йўқотмаганлигингизни биласизми?» дедилар. Улар: «Ҳа, фалончи, фалончи ва фалончини», дедилар. Сўнг у: «Яна кимнидир йўқотяпсизми?» дедилар. Улар: «Ҳа, фалончи, фалончи ва фалончини», дедилар. Сўнг у: «Яна кимнидир йўқотяпсизми?» дедилар. Улар: «Йўқ», дедилар. У: «Лекин мен Жулайбибни йўқотяпман, уни қидиринглар», дедилар. Сўнг у ўликлар орасидан қидирилди ва уни ўзи ўлдирган етти кишининг ёнида топдилар, сўнг улар уни ўлдирган эдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келиб, унинг устида тўхтадилар ва: «У еттита кишини ўлдирган, сўнг улар уни ўлдиришган. Бу мендан ва мен унданман, бу мендан ва мен унданман», дедилар. У деди: Сўнг уни билакларига олдилар, унга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг билакларидан ўзга нарса йўқ эди. У деди: Сўнг унга гўр қазилди ва у қабрига қўйилди. Ювишни зикр қилмади.