أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنِ الْحَضْرَمِيِّ بْنِ لاَحِقٍ، عَنْ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ مِينَاءَ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، وَابْنَ، عُمَرَ يُحَدِّثَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَهُوَ عَلَى أَعْوَادِ مِنْبَرِهِ " لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ وَدْعِهِمُ الْجُمُعَاتِ أَوْ لَيَخْتِمَنَّ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَلَيَكُونَنَّ مِنَ الْغَافِلِينَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар хабар бериб, деди: бизга Ҳаббон ривоят қилиб, деди: бизга Абон ривоят қилиб, деди: бизга Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилиб, у ал-Ҳазрамий ибн Лоҳиқдан, у Зайддан, у Абу Салломдан, у ал-Ҳакам ибн Минодан (ривоят қилиб), у Ибн Аббос ва Ибн Умарнинг шундай ҳадис айтаётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарининг ёғочлари устида туриб: «Бир қавмлар жума (намозлари)ни тарк этишдан албатта тийилсинлар, акс ҳолда Аллаҳ уларнинг қалбларига муҳр уради ва улар албатта ғофиллардан бўлиб қоладилар,» дедилар.