أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أَذَّنَ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ فَلَمْ يَبْقَ أَحَدٌ يَقْدِرُ أَنْ يَأْتِيَ رَاكِبًا أَوْ رَاجِلاً إِلاَّ قَدِمَ فَتَدَارَكَ النَّاسُ لِيَخْرُجُوا مَعَهُ حَتَّى جَاءَ ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ ثُمَّ أَهِلِّي " . فَفَعَلَتْ مُخْتَصَرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдулҳакам хабар берди, Шуайбдан, бизга ал-Лайс хабар берди, Ибн ал-Ҳоддан, у Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилиб), деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўққиз йил (Мадинада) туриб ҳаж қилмадилар, сўнг одамлар орасига ҳаж (эълонини) жар солдилар. Миниб ёки пиёда кела оладиган бирорта киши қолмай (ҳаммаси) келди. Одамлар у киши билан бирга чиқиш учун (етишиб) тўпландилар, токи Зул-Ҳулайфага етиб келдилар. Асмо бинти Умайс Муҳаммад ибн Абу Бакрни туғди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (киши) юборди. У: «Ғусл қил ва матога (этагингни) қистириб ўраб ол, сўнг иҳромга кириб талбия айт», дедилар. У шундай қилди. (Бу) қисқартирилган (ривоят).