أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ الأَوْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ مَيْسَرَةَ بْنِ حَبِيبٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ كُنْتُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ بِعَرَفَاتٍ فَقَالَ مَا لِي لاَ أَسْمَعُ النَّاسَ يُلَبُّونَ قُلْتُ يَخَافُونَ مِنْ مُعَاوِيَةَ . فَخَرَجَ ابْنُ عَبَّاسٍ مِنْ فُسْطَاطِهِ فَقَالَ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ تَرَكُوا السُّنَّةَ مِنْ بُغْضِ عَلِيٍّ .
Бизга Аҳмад ибн Усмон ибн Ҳаким ал-Авдий хабар берди, у деди: бизга Холид ибн Махлад ривоят қилиб деди: бизга Али ибн Солиҳ, Майсара ибн Ҳабибдан, у ал-Минҳол ибн Амрдан, у Саид ибн Жубайрдан ривоят қилиб деди: мен Арафотда Ибн Аббос билан бирга эдим. У: «Менга нима бўлди, одамларнинг талбия айтаётганини эшитмаяпман?» деди. Мен: «Улар Муовиядан қўрқишади,» дедим. Шунда Ибн Аббос чодиридан чиқиб: «Лаббайка Аллаҳумма лаббайк, лаббайк! Албатта, улар Алига бўлган адоват туфайли суннатни тарк қилишди,» деди.