أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ النَّضْرِ بْنِ مُسَاوِرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ خَطَبَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا مِثْلُكَ يَا أَبَا طَلْحَةَ يُرَدُّ وَلَكِنَّكَ رَجُلٌ كَافِرٌ وَأَنَا امْرَأَةٌ مُسْلِمَةٌ وَلاَ يَحِلُّ لِي أَنْ أَتَزَوَّجَكَ فَإِنْ تُسْلِمْ فَذَاكَ مَهْرِي وَمَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ . فَأَسْلَمَ فَكَانَ ذَلِكَ مَهْرَهَا - قَالَ ثَابِتٌ فَمَا سَمِعْتُ بِامْرَأَةٍ قَطُّ كَانَتْ أَكْرَمَ مَهْرًا مِنْ أُمِّ سُلَيْمٍ الإِسْلاَمَ - فَدَخَلَ بِهَا فَوَلَدَتْ لَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн ан-Надр ибн Мусовир хабар берди, у деди: бизга Жаъфар ибн Сулаймон хабар берди, у Собитдан, у Анасдан (ривоят қилди), у деди: «Абу Талҳа Умму Сулаймга совчилик қилди. Шунда у: «Аллаҳга қасам, сен каби киши рад қилинмайди, ё Абу Талҳа, лекин сен кофир кишисан, мен эса мусулмон аёлман, сенга турмушга чиқишим менга ҳалол эмас. Агар мусулмон бўлсанг, ана шу менинг маҳримдир ва мен сендан бошқа нарса сўрамайман,» деди. Шунда у мусулмон бўлди ва бу унинг маҳри бўлди.» Собит деди: «Мен Умму Сулаймдан кўра маҳри Исломдек қадрлироқ бўлган бирор аёл ҳақида эшитмаганман.» Сўнг у (Абу Талҳа) у билан қовушди ва у (Умму Сулайм) унга фарзанд туғди.