4106-ҳадисСунани Насоий · Қон тўкишни ман қилиш китоби
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سِبَابُ الْمُسْلِمِ فِسْقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ . فَقَالَ لَهُ أَبَانُ يَا أَبَا إِسْحَاقَ أَمَا سَمِعْتَهُ إِلاَّ مِنْ أَبِي الأَحْوَصِ قَالَ بَلْ سَمِعْتُهُ مِنَ الأَسْوَدِ وَهُبَيْرَةَ .
Бизга Яҳё ибн Ҳаким хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у Шуъбадан, у Абу Ишоқдан, у Абул-Аҳвасдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилди), у деди: Мусулмонни сўкиш — фисқ, уни ўлдириш эса — куфрдир. Шунда Абон унга: «Эй Абу Ишоқ, сен буни фақат Абул-Аҳвасдан эшитдингми?» деди. У: «Йўқ, балки мен буни ал-Асвад ва Ҳубайрадан ҳам эшитганман,» деди.