أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً أَفْضَلُهَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَوْضَعُهَا إِمَاطَةُ الأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ " .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Абу Довуд, Суфёндан ривоят қилди; ва (у) деди: бизга Абу Нуъайм ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Суҳайлдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Иймон етмиш-нечта шохобчадир; унинг энг афзали «Аллаҳдан бошқа илоҳ йўқ» (калимаси)дир, энг пасти эса йўлдан азият (берадиган нарса)ни олиб ташлашдир. Ва ҳаё иймоннинг бир шохобчасидир,» дедилар.