5101-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ صَمْعَةَ، عَنْ أُمِّهِ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْوَاشِمَةِ وَالْمُسْتَوْشِمَةِ وَالْوَاصِلَةِ وَالْمُسْتَوْصِلَةِ وَالنَّامِصَةِ وَالْمُتَنَمِّصَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Абон ибн Самъа ривоят қилди, у онасидан (ривоят қилиб), у (аёл) деди: мен Оиша (розияллаҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бадан-нақш қуювчи ва ўзига нақш қуйдирувчи аёлдан, (бошқанинг) сочини уловчи ва ўзига соч улдирувчи аёлдан ҳамда (юз тукини) юлувчи ва ўзига юлдирувчи аёлдан қайтардилар.