أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، - هُوَ ابْنُ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ عَنْ - شُعَيْبٍ، - هُوَ ابْنُ أَبِي حَمْزَةَ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ حُمْرَانَ، أَنَّهُ رَأَى عُثَّمَانَ دَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ إِنَائِهِ فَغَسَلَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْوَضُوءِ فَتَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ كُلَّ رِجْلٍ مِنْ رِجْلَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ " مَنْ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ بِشَىْءٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибнул-Муғира хабар берди, у деди: бизга Усмон — у Ибн Саид ибн Касир ибн Динор ал-Ҳимсийдир — Шуъайбдан — у Ибн Абу Ҳамзадир — у аз-Зуҳрийдан ривоят қилди, менга Ато ибн Язид, Ҳумрондан хабар берди: У Усмоннинг таҳорат (учун сув) сўраганини, сўнг идишидан қўлларига (сув) қуйиб, уларни уч марта ювганини, кейин ўнг қўлини таҳорат (суви)га солиб, оғзини чайқаб, бурнига сув тортганини, сўнг юзини уч марта ва қўлларини тирсакларигача уч марта ювганини, кейин бошини масҳ қилганини, сўнг ҳар бир оёғини уч мартадан ювганини кўрди. Кейин у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мана шу таҳоратимдай таҳорат қилганларини кўрдим. Сўнг У зот: «Ким мана шу таҳоратимдай таҳорат қилса, кейин туриб икки ракъат намоз ўқиб, уларда кўнглида ҳеч нарсани ўйламаса, Аллаҳ унинг олдинги гуноҳини кечиради,» дедилар.