حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ فَارَقَ الرُّوحُ الْجَسَدَ وَهُوَ بَرِيءٌ مِنْ ثَلاَثٍ الْكَنْزِ وَالْغُلُولِ وَالدَّيْنِ دَخَلَ الْجَنَّةَ " . هَكَذَا قَالَ سَعِيدٌ الْكَنْزَ وَقَالَ أَبُو عَوَانَةَ فِي حَدِيثِهِ الْكِبْرَ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ مَعْدَانَ وَرِوَايَةُ سَعِيدٍ أَصَحُّ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий, Саид ибн Абу Арубадан, у Қатодадан, у Солим ибн Абул-Жаъддан, у Маъдон ибн Абу Талҳадан, у Савбондан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимнинг руҳи танидан уч (хислат)дан — канз (яширилган хазина), ғулул ва қарздан — пок ҳолда ажралса, жаннатга киради,» дедилар. Саид шундай «канз» деди, Абу Авона эса ўз ҳадисида «кибр» деди ва унда «Маъдондан» (ровини) зикр қилмади. Саиднинг ривояти саҳиҳроқдир.