حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا كَبْشَةَ الأَنْمَارِيَّ، يَقُولُ كَانَتْ كِمَامُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بُطْحًا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ بَصْرِيٌّ هُوَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَغَيْرُهُ . وَبُطْحٌ يَعْنِي وَاسِعَةٌ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Ҳумрон ривоят қилди, у Абу Саиддан — у Абдуллаҳ ибн Бусрдир — у деди: Абу Кабша ал-Анморийнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларининг қалпоқлари кенг (ясси) бўларди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис мункардир. Абдуллаҳ ибн Буср басралик бўлиб, ҳадис аҳли наздида заифдир; Яҳё ибн Саид ва бошқалар уни заиф (деб баҳолаганлар). «Бутҳ» — кенг дегани.