حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي مَرْحُومٍ عَبْدِ الرَّحِيمِ بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ الْجُهَنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ تَرَكَ اللِّبَاسِ تَوَاضُعًا لِلَّهِ وَهُوَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ دَعَاهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْخَلاَئِقِ حَتَّى يُخَيِّرَهُ مِنْ أَىِّ حُلَلِ الإِيمَانِ شَاءَ يَلْبَسُهَا " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " حُلَلِ الإِيمَانِ " . يَعْنِي مَا يُعْطَى أَهْلُ الإِيمَانِ مِنْ حُلَلِ الْجَنَّةِ .
«Бизга Аббос ибн Муҳаммад ад-Дурий ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Язид ал-Муқриъ ривоят қилди, у деди: бизга Саид ибн Абу Айюб ривоят қилди, у Абу Марҳум Абдурраҳим ибн Маймундан, у Саҳл ибн Муоз ибн Анас ал-Жуҳанийдан, у отасидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким қодир бўла туриб, Аллаҳга тавозе (камтарлик) кўрсатиб (қимматбаҳо) либосни тарк этса, Аллаҳ қиёмат кунида уни халойиқнинг бошлари узра (олдида) чақириб, имон ҳуллаларидан қайсисини хоҳласа, кийишни ихтиёр қилдиради,» дедилар. Бу ҳадис ҳасандир. Унинг «имон ҳуллалари» деган сўзининг маъноси: имон аҳлига жаннат ҳуллаларидан бериладиган (либос)дир.»