حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الدُّورِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةٌ يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ لاَ يَقْطَعُهَا وَقَالَ ذَلِكَ الظِّلُّ الْمَمْدُودُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ .
Бизга Аббос ад-Дурий ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, у Шайбоандан, у Фиросдан, у Атийядан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Жаннатда шундай бир дарахт борки, отлиқ унинг соясида юз йил юрса (ҳам), уни босиб ўтолмайди,» дедилар. Ва: «Бу ‹узанган соя›дир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Абу Саид ҳадисидан ҳасан ғарибдир.