حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الْعِيدَيْنِ وَفِي الْجُمُعَةِ بِـ ( سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى ) وَ (هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ) وَرُبَّمَا اجْتَمَعَا فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ فَيَقْرَأُ بِهِمَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهَكَذَا رَوَى سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمِسْعَرٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ . وَأَمَّا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ فَيُخْتَلَفُ عَلَيْهِ فِي الرِّوَايَةِ يُرْوَى عَنْهُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ . وَلاَ نَعْرِفُ لِحَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ رِوَايَةً عَنْ أَبِيهِ . وَحَبِيبُ بْنُ سَالِمٍ هُوَ مَوْلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَرَوَى عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَحَادِيثَ . وَقَدْ رُوِيَ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ نَحْوُ رِوَايَةِ هَؤُلاَءِ . وَرُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي صَلاَةِ الْعِيدَيْنِ بِـ (اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ ) وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан, у отасидан, у Ҳабиб ибн Солимдан, у ан-Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки ҳайитда ва жумада «Саббиҳисма роббикал-аъло» (Саббиҳ сураси) ва «Ҳал атока ҳадисул-ғошия» (Ғошия сураси)ни ўқир эдилар. Баъзан улар (жума ва ҳайит) бир кунда жам бўлиб қоларди, у (иккаласида) шу (сураларни) ўқирди. У деди: бу бобда Абу Воқид, Самура ибн Жундаб ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: ан-Нуъмон ибн Башир ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Суфён ас-Саврий ва Мисъар ҳам Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан Абу Авона ҳадисига ўхшаш ривоят қилдилар. Суфён ибн Уяйнага келсак, ундаги ривоятда ихтилоф қилинган: ундан Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан, у отасидан, у Ҳабиб ибн Солимдан, у отасидан, у ан-Нуъмон ибн Баширдан (деб) ривоят қилинади. Биз Ҳабиб ибн Солимнинг отасидан ривоятини билмаймиз. Ҳабиб ибн Солим ан-Нуъмон ибн Баширнинг озод қилинган қули (мавлоси) бўлиб, ан-Нуъмон ибн Баширдан ҳадислар ривоят қилган. Ибн Уяйнадан Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан буларнинг ривоятига ўхшаш (ривоят) ҳам қилинган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинишича, у икки ҳайит намозида «Иқтарабатис-соа» (Қамар сураси)ни ўқир эдилар. Аш-Шофеий ҳам шуни айтади.