حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ وَاصِلٍ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَطِيَّةَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاتِكَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ اشْتَكَتْ عَيْنِي أَفَأَكْتَحِلُ وَأَنَا صَائِمٌ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَلاَ يَصِحُّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْبَابِ شَيْءٌ . وَأَبُو عَاتِكَةَ يُضَعَّفُ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْكُحْلِ لِلصَّائِمِ فَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَرَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْكُحْلِ لِلصَّائِمِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ .
Бизга Абдул-Аъло ибн Восил ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳасан ибн Атийя ривоят қилди, у деди: бизга Абу Отика ривоят қилди, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига бир киши келиб: «Кўзим оғриди, рўзадор ҳолатимда сурма қўйсам бўладими?» деди. У: «Ҳа,» дедилар. У деди: бу бобда Абу Рофиъдан ҳам (ривоят бор). Абу Исо (Термизий) деди: Анаснинг ҳадиси шундай ҳадиски, унинг исноди қаввий (кучли) эмас, бу бобда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳеч нарса саҳиҳ бўлмаган. Абу Отика эса заиф (рови) саналади. Илм аҳли рўзадор учун сурма ҳақида ихтилоф қилдилар: баъзилари уни макруҳ кўрдилар, бу Суфён, Ибнул-Муборак, Аҳмад ва Ишоқнинг қавлидир. Баъзи илм аҳли эса рўзадор учун сурмага рухсат бердилар, бу Шофеийнинг қавлидир.