حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ دِينَارٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، وَطَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ مِنْ غُرَّةِ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ وَقَلَّمَا كَانَ يُفْطِرُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدِ اسْتَحَبَّ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ صِيَامَ يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَإِنَّمَا يُكْرَهُ أَنْ يَصُومَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ لاَ يَصُومُ قَبْلَهُ وَلاَ بَعْدَهُ . قَالَ وَرَوَى شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ هَذَا الْحَدِيثَ وَلَمْ يَرْفَعْهُ .
Бизга Қосим ибн Динор ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ва Талқ ибн Ғанном ривоят қилди, Шайбондан, у Осимдан, у Зиррдан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар ойнинг бошида уч кун рўза тутар эдилар ва жума кунини кам (ҳолларда) рўза тутмай қолдирар эдилар. У деди: Бу бобда Ибн Умар ва Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳум)дан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абдуллаҳ ҳадиси ҳасан ғарибдир. Илм аҳлидан бир қавм жума куни рўза тутишни мустаҳаб санаган, жума кунини ундан олдин ва ундан кейин рўза тутмай, фақат (ёлғиз) рўза тутиш макруҳ саналади. У деди: Шуъба бу ҳадисни Осимдан ривоят қилди ва уни марфуъ (Набийга нисбат) қилмади.