حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ أَنَّ الْقَعْقَاعَ، وَزَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ، أَرْسَلاَهُ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ يَسْأَلُهُ كَيْفَ تَغْتَسِلُ الْمُسْتَحَاضَةُ فَقَالَ تَغْتَسِلُ مِنْ ظُهْرٍ إِلَى ظُهْرٍ وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ فَإِنْ غَلَبَهَا الدَّمُ اسْتَثْفَرَتْ بِثَوْبٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرُوِيَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ تَغْتَسِلُ مِنْ ظُهْرٍ إِلَى ظُهْرٍ . وَكَذَلِكَ رَوَى دَاوُدُ وَعَاصِمٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ امْرَأَتِهِ عَنْ قَمِيرَ عَنْ عَائِشَةَ إِلاَّ أَنَّ دَاوُدَ قَالَ كُلَّ يَوْمٍ . وَفِي حَدِيثِ عَاصِمٍ عِنْدَ الظُّهْرِ . وَهُوَ قَوْلُ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَالْحَسَنِ وَعَطَاءٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مَالِكٌ إِنِّي لأَظُنُّ حَدِيثَ ابْنِ الْمُسَيَّبِ مِنْ طُهْرٍ إِلَى طُهْرٍ . فَقَلَبَهَا النَّاسُ مِنْ ظُهْرٍ إِلَى ظُهْرٍ وَلَكِنَّ الْوَهَمَ دَخَلَ فِيهِ وَرَوَاهُ الْمِسْوَرُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَرْبُوعٍ قَالَ فِيهِ مِنْ طُهْرٍ إِلَى طُهْرٍ . فَقَلَبَهَا النَّاسُ مِنْ ظُهْرٍ إِلَى ظُهْرٍ .
Бизга Қаънабий Моликдан, у Абу Бакрнинг озод қилган қули Сумайдан ривоят қилдики, Қаъқў ва Зайд ибн Аслам уни Саъид ибн Мусайябга: мустаҳаза қандай ғусл қилади, деб сўраш учун юборишди. У: у Зуҳрдан Зуҳргача ғусл қилади ва ҳар намоз учун таҳорат қилади, агар қон уни енгса, бир мато билан ўзини боғлаб олади, деди. Абу Довуд айтди: Ибн Умар ва Анас ибн Моликдан ривоят қилинди: у Зуҳрдан Зуҳргача ғусл қилади. Шунингдек буни Довуд ва Осим Шаъбийдан, у хотинидан, у Қамирдан, у Оишадан ривоят қилишди, фақат Довуд: «Ҳар куни», деди. Осим ҳадисида эса: «Зуҳрда» бор. Бу Солим ибн Абдуллаҳ, Ҳасан ва Атонинг сўзидир. Абу Довуд айтди: Молик: Мен гумон қиламанки, Ибн Мусайяб ҳадиси покликдан покликкача деган бўлиб, одамлар уни Зуҳрдан Зуҳргача деб ағдариб юборишган, ваҳм унга кирган, деди. Буни Мисвар ибн Абдулмалик ибн Саъид ибн Абдурраҳмон ибн Ярбуъ ривоят қилди, у унда: покликдан покликкача, деди. Одамлар уни ағдариб юборишган.