Истиҳозали аёлга эри яқинлашиши

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ كَانَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ تُسْتَحَاضُ فَكَانَ زَوْجُهَا يَغْشَاهَا ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ مُعَلَّى ثِقَةٌ ‏.‏ وَكَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لاَ يَرْوِي عَنْهُ لأَنَّهُ كَانَ يَنْظُرُ فِي الرَّأْىِ ‏.‏

Бизга Иброҳим ибн Холид ривоят қилди, бизга Муалла ибн Мансур Али ибн Муширдан, у Шайбонийдан, у Икримадан ривоят қилди, у айтди: Умм Ҳабибага истиҳаза бўлар эди, эри эса у билан жинсий яқинлик қилар эди. Абу Довуд айтди: Яҳё ибн Маъин: Муалла ишончли кишидир, деди. Аҳмад ибн Ҳанбал эса ундан ривоят қилмас эди, чунки у раъйга қарар эди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ، أَنَّهَا كَانَتْ مُسْتَحَاضَةً وَكَانَ زَوْجُهَا يُجَامِعُهَا ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Абу Сурайж ар-Розий ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибнул-Жаҳм хабар берди, бизга Амр ибн Абу Қайс Осимдан, у Икримадан, у Ҳамна бинти Жаҳшдан ривоят қилдики, у мустаҳаза эди ва эри у билан жинсий яқинлик қилар эди.