حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، أَخْبَرَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ أَيُّوبَ، يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ الْمِصْرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ احْتَلَمْتُ فِي لَيْلَةٍ بَارِدَةٍ فِي غَزْوَةِ ذَاتِ السَّلاَسِلِ فَأَشْفَقْتُ إِنِ اغْتَسَلْتُ أَنْ أَهْلِكَ فَتَيَمَّمْتُ ثُمَّ صَلَّيْتُ بِأَصْحَابِي الصُّبْحَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا عَمْرُو صَلَّيْتَ بِأَصْحَابِكَ وَأَنْتَ جُنُبٌ " . فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي مَنَعَنِي مِنَ الاِغْتِسَالِ وَقُلْتُ إِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ يَقُولُ { وَلاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا } فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ مِصْرِيٌّ مَوْلَى خَارِجَةَ بْنِ حُذَافَةَ وَلَيْسَ هُوَ ابْنَ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ .
Бизга Ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Ваҳб ибн Жарир хабар берди, бизга отам хабар берди, у деди: Яҳё ибн Айюбнинг Язид ибн Абу Ҳабибдан, Имрон ибн Абу Анасдан, Абдурраҳмон ибн Жубайр ал-Мисрийдан, Амр ибн ал-Осдан ривоят қилаётганини эшитдим: У деди: Мен Зотус-Салосил ғазотида совуқ бир кечада эҳтилом бўлиб қолдим. Агар ғусл қилсам ҳалок бўлишимдан қўрқдим. Шунда таяммум қилдим, сўнг шерикларимга бомдод намозини ўқиб бердим. Улар буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга айтишди. У: «Эй Амр, жунуб бўла туриб шерикларингга намоз ўқиб бердингми?» дедилар. Мен уларга ғуслдан мени тўсган нарсани айтдим ва: «Мен Аллаҳнинг ‹Ўзингизни ўлдирманг, албатта Аллаҳ сизларга раҳмлидир› деганини эшитганман», дедим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кулиб қўйдилар ва ҳеч нарса демадилар. Абу Довуд деди: Абдурраҳмон ибн Жубайр мисрлик бўлиб, Хорижа ибн Ҳузофанинг озод қилган қулидир, у Жубайр ибн Нуфайрнинг ўғли эмас.