حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَسْتَحْمِلُهُ فَرَأَيْتُهُ يَسْتَاكُ عَلَى لِسَانِهِ - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ سُلَيْمَانُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَسْتَاكُ وَقَدْ وَضَعَ السِّوَاكَ عَلَى طَرَفِ لِسَانِهِ - وَهُوَ يَقُولُ " إِهْ إِهْ " . يَعْنِي يَتَهَوَّعُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مُسَدَّدٌ فَكَانَ حَدِيثًا طَوِيلاً اخْتَصَرْتُهُ .
Бизга Мусаддад ва Сулаймон ибн Довуд ал-Атакий ҳадис айтди, улар дедилар: бизга Ҳаммод ибн Зайд, Ғайлон ибн Жарийрдан, у Абу Бурдадан, у отасидан ҳадис айтди. Мусаддад деди: У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келдик, ундан улов сўраб. Мен унинг тили устига мисвок ишлатаётганини кўрдим — Абу Довуд деди: Сулаймон деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига кирдим, у мисвок ишлатаётган эди ва мисвокни тилининг учига қўйган эди — ва у: «Иҳ, иҳ» дер эди. Яъни қусаётгандек товуш чиқарар эди. Абу Довуд деди: Мусаддад деди: Бу узун ҳадис эди, мен уни қисқартирдим.