حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادٍ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَأَنَا لِحَدِيثِ ابْنِ يَحْيَى، أَتْقَنُ - عَنْ غُطَيْفٍ، - وَقَالَ مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ الْهُذَلِيِّ، - قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا نُودِيَ بِالظُّهْرِ تَوَضَّأَ فَصَلَّى فَلَمَّا نُودِيَ بِالْعَصْرِ تَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا حَدِيثُ مُسَدَّدٍ وَهُوَ أَتَمُّ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ҳадис айтди, бизга Абдуллаҳ ибн Язид ал-Муқриъ ҳадис айтди, (ҳ) ва бизга Мусаддад ҳадис айтди, бизга Исо ибн Юнус ҳадис айтди, улар дедилар: бизга Абдурраҳмон ибн Зиёд ҳадис айтди — Абу Довуд деди: Мен ибн Яҳёнинг ҳадисида пухтароқман — Ғутайфдан, ва Муҳаммад: «Абу Ғутайф ал-Ҳузалийдан» деди — у деди: Мен Абдуллаҳ ибн Умарнинг ҳузурида эдим. Пешинга азон айтилганда, у таҳорат қилди ва намоз ўқиди. Асрга азон айтилганда, яна таҳорат қилди. Мен унга (сабабини) дедим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким таҳорат устига таҳорат қилса, Аллаҳ унга ўн яхшилик ёзади» дер эдилар. Абу Довуд деди: Бу Мусаддаднинг ҳадиси ва у тўлиқроқдир.