حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، - فِي حَدِيثِ هِشَامٍ - عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " طُهُورُ إِنَاءِ أَحَدِكُمْ إِذَا وَلَغَ فِيهِ الْكَلْبُ أَنْ يُغْسَلَ سَبْعَ مِرَارٍ أُولاَهُنَّ بِتُرَابٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ قَالَ أَيُّوبُ وَحَبِيبُ بْنُ الشَّهِيدِ عَنْ مُحَمَّدٍ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ҳадис айтди, бизга Зоида — Ҳишомнинг ҳадисида — Муҳаммаддан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳадис айтди. Дедилар: «Сизлардан бирингизнинг идишини поклаш, агар унга ит тегиб (ялаб) кетса, етти марта ювишдир, уларнинг биринчиси тупроқ биландир». Абу Довуд деди: Шундай қилиб Айюб ва Ҳабиб ибн аш-Шаҳид ҳам Муҳаммаддан айтдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِمَعْنَاهُ وَلَمْ يَرْفَعَاهُ زَادَ " وَإِذَا وَلَغَ الْهِرُّ غُسِلَ مَرَّةً " .
Бизга Мусаддад ҳадис айтди, бизга ал-Муътамир яъни ибн Сулаймон ҳадис айтди, (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Убайд ҳадис айтди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ҳадис айтди, иккаласи Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Абу Ҳурайрадан, шу маънода ҳадис айтдилар ва уни марфуъ қилмадилар. Қўшди: «Мушук ялаб кетса, бир марта ювилади».
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي الإِنَاءِ فَاغْسِلُوهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ السَّابِعَةُ بِالتُّرَابِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَأَمَّا أَبُو صَالِحٍ وَأَبُو رَزِينٍ وَالأَعْرَجُ وَثَابِتٌ الأَحْنَفُ وَهَمَّامُ بْنُ مُنَبِّهٍ وَأَبُو السُّدِّيِّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ رَوَوْهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَمْ يَذْكُرُوا التُّرَابَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ҳадис айтди, бизга Абон ҳадис айтди, бизга Қатода ҳадис айтдики, Муҳаммад ибн Сийрийн унга Абу Ҳурайрадан ҳадис айтдики, Набиюллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ит идишга ялаб кетса, уни етти марта ювинглар, еттинчиси тупроқ биландир». Абу Довуд деди: Абу Солиҳ, Абу Разин, ал-Аъраж, Собит ал-Аҳнаф, Ҳаммом ибн Мунаббиҳ ва Абу ас-Суддий Абдурраҳмон эса уни Абу Ҳурайрадан ривоят қилдилар ва тупроқни зикр қилмадилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنِ ابْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِقَتْلِ الْكِلاَبِ ثُمَّ قَالَ " مَا لَهُمْ وَلَهَا " . فَرَخَّصَ فِي كَلْبِ الصَّيْدِ وَفِي كَلْبِ الْغَنَمِ وَقَالَ " إِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي الإِنَاءِ فَاغْسِلُوهُ سَبْعَ مِرَارٍ وَالثَّامِنَةُ عَفِّرُوهُ بِالتُّرَابِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَكَذَا قَالَ ابْنُ مُغَفَّلٍ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ҳанбал ҳадис айтди, бизга Яҳё ибн Саид, Шуъбадан ҳадис айтди, бизга Абу ат-Тайёҳ, Мутаррифдан, у ибн Муғаффалдан ҳадис айтди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам итларни ўлдиришга буюрдилар, сўнг дедилар: «Уларда нима иш бор, уларда (итларда) нима айб бор?» Сўнг ов ити ва қўй ити(ни сақлаш)га рухсат бердилар ва дедилар: «Ит идишга ялаб кетса, уни етти марта ювинглар, саккизинчисида уни тупроқ билан ишқаланглар». Абу Довуд деди: Шундай қилиб ибн Муғаффал айтди.