باب الْمَسْحِ عَلَى الْعِمَامَةِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ ثَوْرٍ، عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمُ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Саврдан, у Рошид ибн Саъддан, у Савбондан ривоят қилди, у деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир сарийя қўшинини юборди, уларга совуқ етди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига қайтиб келганларида, У зот уларга саллалар ва пайпоқлар устига масаҳ қилишни буюрди.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنِ أَبِي مَعْقِلٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضِ الْعِمَامَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Муовия ибн Солиҳ ривоят қилди, у Абдулазиз ибн Муслимдан, у Абу Маъқилдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди, у деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни таҳорат қилаётганини кўрдим, У зотнинг устида қитрийя салласи бор эди. У қўлини салланинг тагидан киритиб, бошининг олд қисмини масаҳ қилди ва саллани ечмади.»