حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَأَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ، وَعَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالُوا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ مَيْمُونٍ الْجُهَنِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، - قَالَ هِلاَلٌ لاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ . وَقَالَ أَيُّوبُ وَعَمْرٌو أُرَاهُ - عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِغُلاَمٍ وَهُوَ يَسْلُخُ شَاةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَنَحَّ حَتَّى أُرِيَكَ فَأَدْخَلَ يَدَهُ بَيْنَ الْجِلْدِ وَاللَّحْمِ فَدَحَسَ بِهَا حَتَّى تَوَارَتْ إِلَى الإِبْطِ ثُمَّ مَضَى فَصَلَّى لِلنَّاسِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ زَادَ عَمْرٌو فِي حَدِيثِهِ - يَعْنِي - لَمْ يَمَسَّ مَاءً . وَقَالَ عَنْ هِلاَلِ بْنِ مَيْمُونٍ الرَّمْلِيِّ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِلاَلٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً لَمْ يَذْكُرَا أَبَا سَعِيدٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Алў, Айюб ибн Муҳаммад ар-Роққий ва Амр ибн Усмон ал-Ҳимсий — маъно бир — ривоят қилдилар, улар: Бизга Марвон ибн Муовия ривоят қилди дедилар, бизга Ҳилол ибн Маймун ал-Жуҳаний, Ато ибн Язид ал-Лайсийдан хабар берди — Ҳилол айтди: Мен буни фақат Абу Саъиддан деб биламан. Айюб ва Амр: «Уни Абу Саъиддан деб ўйлайман» дедилар: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир бола ёнидан ўтдилар, у қўй терисини шилаётган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Четга тур, мен сенга кўрсатай» дедилар ва қўлларини тери билан гўштнинг орасига киритдилар, уни қўлтиқ тагига етгунча тиқдилар. Сўнг ўтиб, одамларга намоз ўқиб бердилар ва таҳорат олмадилар. Абу Довуд айтди: Амр ўз ҳадисида — яъни — «сувга тегмадилар» деб қўшди. Ва у Ҳилол ибн Маймун ар-Ромлийдан деди. Буни Абдулвоҳид ибн Зиёд ва Абу Муовия Ҳилолдан, у Атодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан мурсал қилиб ривоят қилдилар, Абу Саъидни зикр қилмадилар.