حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلِمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَلِيٍّ - رضى الله عنه - أَنَا وَرَجُلاَنِ رَجُلٌ مِنَّا وَرَجُلٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ - أَحْسِبُ فَبَعَثَهُمَا عَلِيٌّ - رضى الله عنه - وَجْهًا وَقَالَ إِنَّكُمَا عِلْجَانِ فَعَالِجَا عَنْ دِينِكُمَا . ثُمَّ قَامَ فَدَخَلَ الْمَخْرَجَ ثُمَّ خَرَجَ فَدَعَا بِمَاءٍ فَأَخَذَ مِنْهُ حَفْنَةً فَتَمَسَّحَ بِهَا ثُمَّ جَعَلَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَأَنْكَرُوا ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَخْرُجُ مِنَ الْخَلاَءِ فَيُقْرِئُنَا الْقُرْآنَ وَيَأْكُلُ مَعَنَا اللَّحْمَ وَلَمْ يَكُنْ يَحْجُبُهُ - أَوْ قَالَ يَحْجُزُهُ - عَنِ الْقُرْآنِ شَىْءٌ لَيْسَ الْجَنَابَةَ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Амр ибн Муррадан, у Абдуллаҳ ибн Салимадан ривоят қилди. У деди: Мен Али розияллаҳу анҳунинг ҳузурига кирдим — мен ва икки киши, бири биздан, бири Бани Асаддан. (Абдуллаҳ) деди: Али розияллаҳу анҳу уларни бир йўлга (вазифага) юборди ва: «Сизлар икки кучли (қобилиятли) кишисиз, динингиз учун ҳаракат қилинглар» деди. Сўнг туриб ҳожатхонага кирди, кейин чиқиб сув сўради ва ундан бир ҳовуч олиб, у билан ювинди, сўнг Қуръан ўқий бошлади. Улар буни инкор қилдилар (ғалати кўрдилар), шунда у: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳожатхонадан чиқиб бизга Қуръан ўқитардилар ва биз билан бирга гўшт ер эдилар. Жанобатдан бошқа ҳеч нарса уларни Қуръандан тўсмас — ёки: ман қилмас — эди» деди.