حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو عَبْدِ الرَّحِيمِ خَالِدُ بْنُ أَبِي يَزِيدَ خَالُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ رَوَى عَنْهُ، حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ - عَنْ جَهْمِ بْنِ الْجَارُودِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَهْدَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ نَجِيبًا فَأُعْطِيَ بِهَا ثَلاَثَمِائَةِ دِينَارٍ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَهْدَيْتُ نَجِيبًا فَأُعْطِيتُ بِهَا ثَلاَثَمِائَةِ دِينَارٍ أَفَأَبِيعُهَا وَأَشْتَرِي بِثَمَنِهَا بُدْنًا قَالَ " لاَ انْحَرْهَا إِيَّاهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا لأَنَّهُ كَانَ أَشْعَرَهَا .
Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, у Абу Абдураҳимдан — Абу Довуд айтди: Абу Абдураҳим Холид ибн Абу Язид бўлиб, Муҳаммад ибн Саламанинг тоғасидир, ундан Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилган — у Жаҳм ибн Жаруддан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Умар ибн Хаттоб бир нажиб (зотли туя) ни ҳадий қилди, унга уч юз динор таклиф қилинди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келиб: «Ё Расулуллаҳ, мен бир нажиб туяни ҳадий қилдим, унга уч юз динор таклиф қилишди. Уни сотиб, пулига бўрдоқи туялар олсам бўладими?» деди. У: «Йўқ, ўшанинг ўзини сўй» деди. Абу Довуд айтди: Бу шунинг учунки, у уни ишъор қилган эди.