حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ صَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ لاَ يَدْخُلُوهَا إِلاَّ بِجُلْبَانِ السِّلاَحِ فَسَأَلْتُهُ مَا جُلْبَانُ السِّلاَحِ قَالَ الْقِرَابُ بِمَا فِيهِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Ишоқдан ривоят қилди. У деди: Мен Барўнинг шундай деётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳудайбия аҳли билан сулҳ тузганида, улар билан у ерга (Маккага) фақат қинидаги қурол билан киришлари шартида сулҳ тузди. Мен ундан сўрадим: ‹Жулбонус-силоҳ нима?›. У деди: ‹Қин ва ундаги нарсалар›.