حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ مِقْسَمٍ الثَّقَفِيُّ، - مِنْ أَهْلِ الطَّائِفِ - حَدَّثَتْنِي سَارَّةُ بِنْتُ مِقْسَمٍ، أَنَّهَا سَمِعَتْ مَيْمُونَةَ بِنْتَ كَرْدَمٍ، قَالَتْ خَرَجْتُ مَعَ أَبِي فِي حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَنَا إِلَيْهِ أَبِي وَهُوَ عَلَى نَاقَةٍ لَهُ فَوَقَفَ لَهُ وَاسْتَمَعَ مِنْهُ وَمَعَهُ دِرَّةٌ كَدِرَّةِ الْكُتَّابِ فَسَمِعْتُ الأَعْرَابَ وَالنَّاسَ وَهُمْ يَقُولُونَ الطَّبْطَبِيَّةَ الطَّبْطَبِيَّةَ الطَّبْطَبِيَّةَ فَدَنَا إِلَيْهِ أَبِي فَأَخَذَ بِقَدَمِهِ فَأَقَرَّ لَهُ وَوَقَفَ عَلَيْهِ وَاسْتَمَعَ مِنْهُ فَقَالَ إِنِّي حَضَرْتُ جَيْشَ عِثْرَانَ - قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى جَيْشَ غِثْرَانَ - فَقَالَ طَارِقُ بْنُ الْمُرَقَّعِ مَنْ يُعْطِينِي رُمْحًا بِثَوَابِهِ قُلْتُ وَمَا ثَوَابُهُ قَالَ أُزَوِّجُهُ أَوَّلَ بِنْتٍ تَكُونُ لِي . فَأَعْطَيْتُهُ رُمْحِي ثُمَّ غِبْتُ عَنْهُ حَتَّى عَلِمْتُ أَنَّهُ قَدْ وُلِدَ لَهُ جَارِيَةٌ وَبَلَغَتْ ثُمَّ جِئْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ أَهْلِي جَهِّزْهُنَّ إِلَىَّ . فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَفْعَلَ حَتَّى أُصْدِقَهُ صَدَاقًا جَدِيدًا غَيْرَ الَّذِي كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَحَلَفْتُ لاَ أُصْدِقُ غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَبِقَرْنِ أَىِّ النِّسَاءِ هِيَ الْيَوْمَ " . قَالَ قَدْ رَأَتِ الْقَتِيرَ . قَالَ " أَرَى أَنْ تَتْرُكَهَا " . قَالَ فَرَاعَنِي ذَلِكَ وَنَظَرْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ مِنِّي قَالَ " لاَ تَأْثَمُ وَلاَ يَأْثَمُ صَاحِبُكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْقَتِيرُ الشَّيْبُ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Алий ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди — маъно (бир хил) — иккаласи деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Язид ибн Миқсам ас-Сақафий — Тоиф аҳлидан — хабар берди, менга Сора бинт Миқсам ривоят қилди: У Маймуна бинт Кардамдан эшитган, у деди: Мен отам билан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳажларида чиқдим ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим. Отам унга яқинлашди, у (Расулуллаҳ) ўз туяси устида эди. (Расулуллаҳ) унга тўхтади ва ундан эшитди, у (Расулуллаҳ) билан бирга мактаб муаллимларининг қамчиси каби қамчи бор эди. Мен аъробийлар ва одамларни «Табтабийя, табтабийя, табтабийя» деб айтаётганларини эшитдим. Отам унга яқинлашиб, оёғидан ушлади, у (Расулуллаҳ) унга иқрор бўлди (эътибор бериб тўхтади) ва унга тўхтаб, ундан эшитди. (Отам) деди: Мен Исрон лашкарида — Ибн ал-Мусанно «Ғисрон лашкари» деди — ҳозир бўлдим. Ториқ ибн ал-Мураққаъ: «Ким менга найза берса, унинг мукофотини (бераман)?» деди. Мен: «Унинг мукофоти нима?» дедим. У: «Мен сенга туғиладиган биринчи қизимни уйлантираман» деди. Бас, мен унга найзамни бердим, сўнг ундан бир муддат ғойиб бўлдим, токи унга бир қиз туғилганини ва у (қиз) балоғатга етганини билгунимча. Сўнг унга келиб: «Аҳлимни (хотинимни) менга жиҳозлаб бер» дедим. У эса, мен ўртамизда бўлгандан бошқа янги маҳр бермагунимча қилмасликка қасам ичди, мен эса берган нарсамдан бошқа маҳр бермасликка қасам ичдим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У бугун аёлларнинг қайси ёшидагиси (тенгида)?» дедилар. (Отам): «У қарилик (оқарган соч) кўрган» деди. У (Расулуллаҳ): «Мен уни тарк этишингни маъқул кўраман» дедилар. (Отам) деди: Бу мени қўрқитди (ташвишга солди) ва мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қарадим. У мендан буни кўргач: «Сен гуноҳкор бўлмайсан ва соҳибинг (шеригунг) ҳам гуноҳкор бўлмайди» дедилар. Абу Довуд деди: Қотийр — қарилик (оқарган соч)дир.