حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَيْسَرَةَ، أَنَّ خَالَتَهُ، أَخْبَرَتْهُ عَنِ امْرَأَةٍ، قَالَتْ هِيَ مُصَدَّقَةٌ امْرَأَةُ صِدْقٍ قَالَتْ بَيْنَا أَبِي فِي غَزَاةٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذْ رَمِضُوا فَقَالَ رَجُلٌ مَنْ يُعْطِينِي نَعْلَيْهِ وَأُنْكِحُهُ أَوَّلَ بِنْتٍ تُولَدُ لِي فَخَلَعَ أَبِي نَعْلَيْهِ فَأَلْقَاهُمَا إِلَيْهِ فَوُلِدَتْ لَهُ جَارِيَةٌ فَبَلَغَتْ وَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْقَتِيرِ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Иброҳим ибн Майсара хабар берди: Унинг холаси унга бир аёлдан хабар берди — у (Иброҳим) уни рост сўзловчи, ростгўй аёл деди. У (аёл) деди: Отам жоҳилият давридаги бир ғазотда эди, қачонки улар (иссиқ қумдан) қийналганда, бир киши: «Ким менга иккала кавшини берса, мен унга туғиладиган биринчи қизимни уйлантираман?» деди. Бас, отам иккала кавшини ечиб, уларни унга улоқтирди. Сўнг унга (отамга) бир қиз туғилиб, балоғатга етди. Ва (рови) шу каби зикр қилди, лекин қотийр (қарилик) қиссасини зикр қилмади.