حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الطَّالْقَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا تَزَوَّجَ عَلِيٌّ فَاطِمَةَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعْطِهَا شَيْئًا " . قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ . قَالَ " أَيْنَ دِرْعُكَ الْحُطَمِيَّةُ " .
Бизга Ишоқ ибн Исмоил ат-Толқоний ривоят қилди, бизга Абда ривоят қилди, бизга Саид ривоят қилди, Айюбдан, у Икримадан, у ибн Аббосдан ривоят қилди: «Али Фотимага уйланганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: ‹Унга бирор нарса бер› деди. У: ‹Менда ҳеч нарса йўқ› деди. У: ‹Ҳутамийя зирҳинг қани?› деди.»
حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو حَيْوَةَ، عَنْ شُعَيْبٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَمْزَةَ - حَدَّثَنِي غَيْلاَنُ بْنُ أَنَسٍ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ عَلِيًّا عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَمَّا تَزَوَّجَ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَمَنَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يُعْطِيَهَا شَيْئًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ لِي شَىْءٌ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَعْطِهَا دِرْعَكَ " . فَأَعْطَاهَا دِرْعَهُ ثُمَّ دَخَلَ بِهَا .
Бизга Касир ибн Убайд ал-Ҳимсий ривоят қилди, бизга Абу Ҳайва ривоят қилди, Шуъайбдан — яъни ибн Абу Ҳамза — менга Ғайлон ибн Анас ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Савбон ривоят қилди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан: «Али алайҳиссалом Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи Фотима — розияллаҳу анҳо — га уйланганида, у билан яшашни хоҳлади, лекин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бирор нарса бермагунча тўсиб турди. У: ‹Эй Расулуллаҳ, менда ҳеч нарса йўқ› деди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: ‹Унга зирҳингни бер› деди. У унга зирҳини берди, сўнг у билан яшади.»
حَدَّثَنَا كَثِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ عُبَيْدٍ - حَدَّثَنَا أَبُو حَيْوَةَ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنْ غَيْلاَنَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، مِثْلَهُ .
Бизга Касир — яъни ибн Убайд — ривоят қилди, бизга Абу Ҳайва ривоят қилди, Шуъайбдан, у Ғайлондан, у Икримадан, у ибн Аббосдан шунинг ўхшашини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ طَلْحَةَ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أُدْخِلَ امْرَأَةً عَلَى زَوْجِهَا قَبْلَ أَنْ يُعْطِيَهَا شَيْئًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ خَيْثَمَةُ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَائِشَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн ас-Саббоҳ ал-Баззор ривоят қилди, бизга Шарик ривоят қилди, Мансурдан, у Талҳадан, у Хайсамадан, у Оишадан ривоят қилди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга бир аёлни эрига, у унга бирор нарса бермасидан олдин, киритишимни буюрди.» Абу Довуд деди: Хайсама Оишадан эшитмаган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا امْرَأَةٍ نُكِحَتْ عَلَى صَدَاقٍ أَوْ حِبَاءٍ أَوْ عِدَةٍ قَبْلَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لَهَا وَمَا كَانَ بَعْدَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لِمَنْ أُعْطِيَهُ وَأَحَقُّ مَا أُكْرِمَ عَلَيْهِ الرَّجُلُ ابْنَتُهُ أَوْ أُخْتُهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр ал-Бурсоний ривоят қилди, бизга ибн Журайж хабар берди, Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Қайси бир аёл никоҳ ақди маҳкамланишидан олдин маҳр ёки совға ёки ваъда устига никоҳланган бўлса, у (мол) ўша аёлнинг ҳақидир. Никоҳ ақди маҳкамлангандан кейин (берилган нарса) эса кимга берилган бўлса, ўшанинг ҳақидир. Киши кўпроқ эҳтиром кўрсатишга ҳақли бўлган киши унинг қизи ёки синглисидир.»