حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الطَّالْقَانِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ قَزَعَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، ذُكِرَ ذَلِكَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم - يَعْنِي الْعَزْلَ - قَالَ " فَلِمَ يَفْعَلُ أَحَدُكُمْ " . وَلَمْ يَقُلْ فَلاَ يَفْعَلْ أَحَدُكُمْ " فَإِنَّهُ لَيْسَتْ مِنْ نَفْسٍ مَخْلُوقَةٍ إِلاَّ اللَّهُ خَالِقُهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَزَعَةُ مَوْلَى زِيَادٍ .
Бизга Ишоқ ибн Исмоийл ат-Толақоний ривоят қилди: Бизга Суфён Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Қазаъадан, у Абу Саъийддан ривоят қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларида бу - яъни азл (уруғни ташқарига тушириш) - ҳақида гап бўлди. У зот: «Нега сизлардан бири буни қилади?» дедилар - ва «сизлардан бири буни қилмасин,» демадилар. «Зеро, Аллаҳ яратган ҳар бир жондан ўзга (яратувчи) йўқ, Аллаҳдир унинг Яратувчиси.» Абу Довуд деди: Қазаъа Зиёднинг озод қилинган қулидир.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، حَدَّثَهُ أَنَّ رِفَاعَةَ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي جَارِيَةً وَأَنَا أَعْزِلُ عَنْهَا وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ وَأَنَا أُرِيدُ مَا يُرِيدُ الرِّجَالُ وَإِنَّ الْيَهُودَ تُحَدِّثُ أَنَّ الْعَزْلَ مَوْءُودَةُ الصُّغْرَى . قَالَ " كَذَبَتْ يَهُودُ لَوْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَخْلُقَهُ مَا اسْتَطَعْتَ أَنْ تَصْرِفَهُ " .
Бизга Мусо ибн Исмоийл ривоят қилди: Бизга Абон ривоят қилди: Бизга Яҳё ривоят қилди: Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Савбон унга ривоят қилди: Рифўа унга Абу Саъийд ал-Худрийдан ривоят қилди: Бир киши: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, менинг бир чўрим бор, мен ундан азл қиламан, унинг ҳомиладор бўлишини ёқтирмайман, бироқ эркаклар хоҳлайдиган нарсани хоҳлайман. Яҳудийлар эса азл майда (кичик) тириклайин кўмишдир, деб гапирадилар,› деди. У зот: «Яҳудийлар ёлғон айтибдилар. Агар Аллаҳ уни (фарзандни) яратмоқчи бўлса, сен уни қайтара олмаган бўлардинг,» дедилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَرَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْعَزْلِ، فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَأَصَبْنَا سَبْيًا مِنْ سَبْىِ الْعَرَبِ فَاشْتَهَيْنَا النِّسَاءَ وَاشْتَدَّتْ عَلَيْنَا الْعُزْبَةُ وَأَحْبَبْنَا الْفِدَاءَ فَأَرَدْنَا أَنْ نَعْزِلَ ثُمَّ قُلْنَا نَعْزِلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " مَا عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا مَا مِنْ نَسَمَةٍ كَائِنَةٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلاَّ وَهِيَ كَائِنَةٌ " .
Бизга ал-Қаънабий Моликдан, у Робийъа ибн Абу Абдурраҳмондан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Ибн Муҳайрийздан ривоят қилди. У айтди: Мен масжидга кирдим ва Абу Саъийд ал-Худрийни кўрдим, унинг ҳузурига ўтирдим ва ундан азл ҳақида сўрадим. Абу Саъийд деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Бану Мусталиқ ғазотига чиқдик. Араблардан асирларни қўлга киритдик. Аёлларни хоҳлаб қолдик, бўйдоқлик бизга оғирлик қилди ва товон (фидо) олишни яхши кўрдик. Шунинг учун азл қилмоқчи бўлдик. Сўнгра: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам орамизда турганларида, ундан сўрамасдан азл қиламизми?› дедик. Сўнг бу ҳақда у зотдан сўрадик. У зот: «Агар буни қилмасаларингиз сизларга зарари йўқ. Қиёмат кунигача бўладиган ҳар бир жон, албатта, бўлмай қолмайди,» дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ لِي جَارِيَةً أَطُوفُ عَلَيْهَا وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ . فَقَالَ " اعْزِلْ عَنْهَا إِنْ شِئْتَ فَإِنَّهُ سَيَأْتِيهَا مَا قُدِّرَ لَهَا " . قَالَ فَلَبِثَ الرَّجُلُ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ إِنَّ الْجَارِيَةَ قَدْ حَمَلَتْ . قَالَ " قَدْ أَخْبَرْتُكَ أَنَّهُ سَيَأْتِيهَا مَا قُدِّرَ لَهَا " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди: Бизга ал-Фазл ибн Дукайн ривоят қилди: Бизга Зуҳайр Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилди. У айтди: Ансорлардан бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига келиб: ‹Менинг бир чўрим бор, мен унга яқинлашаман, бироқ ҳомиладор бўлишини ёқтирмайман,› деди. У зот: «Агар хоҳласанг, ундан азл қил. Лекин унга тақдир қилинган нарса келаверади,» дедилар. Киши бир муддат ўтиб, яна у зотнинг ҳузурига келиб: ‹Чўри ҳомиладор бўлиб қолди,› деди. У зот: «Мен сенга айтган эдим-ку, унга тақдир қилинган нарса келаверади,» дедилар.