حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، رَافِعِ بْنِ سِنَانٍ أَنَّهُ أَسْلَمَ وَأَبَتِ امْرَأَتُهُ أَنْ تُسْلِمَ فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتِ ابْنَتِي وَهِيَ فَطِيمٌ أَوْ شِبْهُهُ وَقَالَ رَافِعٌ ابْنَتِي . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْعُدْ نَاحِيَةً " . وَقَالَ لَهَا " اقْعُدِي نَاحِيَةً " . قَالَ وَأَقْعَدَ الصَّبِيَّةَ بَيْنَهُمَا ثُمَّ قَالَ " ادْعُوَاهَا " . فَمَالَتِ الصَّبِيَّةُ إِلَى أُمِّهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ اهْدِهَا " . فَمَالَتِ الصَّبِيَّةُ إِلَى أَبِيهَا فَأَخَذَهَا .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ар-Розий ривоят қилди, бизга Ийсо хабар берди, бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар ривоят қилди, менга отам хабар берди, у бобомдан, Рофиъ ибн Синондан ривоят қилдики, у мусулмон бўлди, аммо хотини мусулмон бўлишдан бош тортди. Сўнг у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб: ‹Бу менинг қизим›, деди, қиз ҳали эмизишдан ажратилган ёки шунга ўхшаш эди. Рофиъ эса: ‹Бу менинг қизим›, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Бир четга ўтиргин», деди, аёлга ҳам: «Бир четга ўтиргин», деди. У деди: Сўнг болани икковининг ўртасига ўтқазди, кейин: «Уни чақиринглар», деди. Бола онаси томонга мойил бўлди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳим, уни ҳидоят қил», деди. Сўнг бола отаси томонга мойил бўлди ва у уни олди.