حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ حِينَ نَزَلَتْ آيَةُ الْمُتَلاَعِنَيْنِ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ أَدْخَلَتْ عَلَى قَوْمٍ مَنْ لَيْسَ مِنْهُمْ فَلَيْسَتْ مِنَ اللَّهِ فِي شَىْءٍ وَلَنْ يُدْخِلَهَا اللَّهُ جَنَّتَهُ وَأَيُّمَا رَجُلٍ جَحَدَ وَلَدَهُ وَهُوَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ احْتَجَبَ اللَّهُ مِنْهُ وَفَضَحَهُ عَلَى رُءُوسِ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Амр — яъни ибнул-Ҳорис — Ибнул-Ҳоддан, у Абдуллаҳ ибн Юнусдан, у Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан хабар бердики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг лиъон қилувчилар ояти нозил бўлганда шундай деганини эшитди: «Қайси бир аёл бир қавмга улардан бўлмаган кишини (болади) киритса, у Аллаҳдан ҳеч нарса кўрмайди ва Аллаҳ уни жаннатига асло киритмайди. Қайси бир киши ўз боласини кўриб туриб уни инкор қилса, Аллаҳ ундан тўсилиб (раҳматидан маҳрум қилиб) қўяди ва уни аввалгилар ва кейингиларнинг бошлари устида (қиёматда) шарманда қилади.»