باب إِذَا أُغْمِيَ الشَّهْرُ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَحَفَّظُ مِنْ شَعْبَانَ مَا لاَ يَتَحَفَّظُ مِنْ غَيْرِهِ ثُمَّ يَصُومُ لِرُؤْيَةِ رَمَضَانَ فَإِنْ غُمَّ عَلَيْهِ عَدَّ ثَلاَثِينَ يَوْمًا ثُمَّ صَامَ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, менга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, менга Муовия ибн Солиҳ ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Абу Қайсдан ривоят қилди. У айтди: Мен Оиша розияллаҳу анҳонинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Шаъбон (ойига) бошқасига эътибор бермаганидек эътибор берар эдилар. Сўнг Рамазон (ҳилоли)ни кўриб рўза тутардилар. Агар (осмон) унга булутли бўлса, ўттиз кунни санаб, сўнг рўза тутардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ الضَّبِّيُّ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُقَدِّمُوا الشَّهْرَ حَتَّى تَرَوُا الْهِلاَلَ أَوْ تُكْمِلُوا الْعِدَّةَ ثُمَّ صُومُوا حَتَّى تَرَوُا الْهِلاَلَ أَوْ تُكْمِلُوا الْعِدَّةَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ وَغَيْرُهُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُسَمِّ حُذَيْفَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн ас-Саббоҳ ал-Баззоз ривоят қилди, бизга Жарир ибн Абдулҳамид аз-Заббий ривоят қилди, у Мансур ибн ал-Муътамирдан, у Рибъий ибн Ҳирошдан, у Ҳузайфадан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Ойни ҳилолни кўрмагунингизча ёки сонни (ўттизни) тўлдирмагунингизча (олдиндан рўза билан) қаршиламанг. Сўнг ҳилолни кўрмагунингизча ёки сонни тўлдирмагунингизча рўза тутинг». Абу Довуд айтди: Уни Суфён ва бошқалар Мансурдан, у Рибъийдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан ривоят қилишган, Ҳузайфани номламаганлар.