باب فِي إِبَاحَةِ الطَّعَامِ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ الزُّبَيْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ جَيْشًا، غَنِمُوا فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا وَعَسَلاً فَلَمْ يُؤْخَذْ مِنْهُمُ الْخُمُسُ .
Бизга Иброҳим ибн Ҳамза аз-Зубайрий ривоят қилди, деди: бизга Анас ибн Иёз Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: Бир қўшин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида таом ва асал ўлжа олди, улардан хумс (бешдан бир) олинмади.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَالْقَعْنَبِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ حُمَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ هِلاَلٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ دُلِّيَ جِرَابٌ مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ - قَالَ - فَأَتَيْتُهُ فَالْتَزَمْتُهُ - قَالَ - ثُمَّ قُلْتُ لاَ أُعْطِي مِنْ هَذَا أَحَدًا الْيَوْمَ شَيْئًا - قَالَ - فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَبَسَّمُ إِلَىَّ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ва ал-Қаънавий иккиси ривоят қилди, дедилар: бизга Сулаймон Ҳумайддан — яъни ибн Ҳилол — у Абдуллаҳ ибн Муғаффалдан ривоят қилди, у деди: Хайбар куни ёғдан (тўлдирилган) бир халта осилтирилди (девордан туширилди). У деди: Мен унга келдим ва уни қучоқлаб олдим. У деди: Сўнг мен: «Бундан бугун ҳеч кимга ҳеч нарса бермайман» дедим. У деди: Мен ўгирилдим, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга қараб табассум қилиб турарди.