باب فِي الْهِجْرَةِ هَلِ انْقَطَعَتْ
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَوْفٍ، عَنْ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تَنْقَطِعُ الْهِجْرَةُ حَتَّى تَنْقَطِعَ التَّوْبَةُ وَلاَ تَنْقَطِعُ التَّوْبَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا " .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ар-Розий ривоят қилди, бизга Ийсо хабар берди, у Ҳарийз ибн Усмондан, у Абдурраҳмон ибн Абу Авфдан, у Абу Ҳинддан, у Муовиядан ривоят қилиб айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитдим: «Тавба узилмагунча ҳижрат узилмайди ва қуёш ўз ботар (жойи)дан чиқмагунча тавба узилмайди».
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفَتْحِ فَتْحِ مَكَّةَ " لاَ هِجْرَةَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ وَإِذَا اسْتُنْفِرْتُمْ فَانْفِرُوا " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Товусдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Макка фатҳи куни деди: «Ҳижрат йўқ, лекин жиҳод ва ният бор. Сизлар урушга чақирилсангиз, чиқиб боринг.»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَامِرٌ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو وَعِنْدَهُ الْقَوْمُ حَتَّى جَلَسَ عِنْدَهُ فَقَالَ أَخْبِرْنِي بِشَىْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Исмоил ибн Абу Холиддан ривоят қилди, бизга Омир ривоят қилиб деди: Бир киши Абдуллаҳ ибн Амрнинг олдига келди, унинг ҳузурида жамоа бор эди, то унинг ёнида ўтирганча келди ва деди: Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган бир нарсангни хабар бер. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитдим: «Мусулмон — мусулмонлар тили ва қўлидан саломат бўлган кишидир, муҳожир эса — Аллаҳ ман қилган нарсаларни тарк этган кишидир.»