باب فِي السَّبْقِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ نَافِعِ بْنِ أَبِي نَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ سَبْقَ إِلاَّ فِي خُفٍّ أَوْ فِي حَافِرٍ أَوْ نَصْلٍ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Ибн Абу Зиъб Нофиъ ибн Абу Нофиъдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Пойга (соврини) фақат туя, от ёки ўқ (отиш) мусобақасида (жоиз) бўлади.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَابَقَ بَيْنَ الْخَيْلِ الَّتِي قَدْ ضُمِّرَتْ مِنَ الْحَفْيَاءِ وَكَانَ أَمَدُهَا ثَنِيَّةَ الْوَدَاعِ وَسَابَقَ بَيْنَ الْخَيْلِ الَّتِي لَمْ تُضْمَرْ مِنَ الثَّنِيَّةِ إِلَى مَسْجِدِ بَنِي زُرَيْقٍ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ كَانَ مِمَّنْ سَابَقَ بِهَا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий Моликдан, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (пойга учун) оздириб тайёрланган отларни Ҳафёдан пойгага қўшдилар, уларнинг манзили Санийятул Вадў эди. Оздирилмаган отларни эса Санийядан Бани Зурайқ масжидигача пойгага қўшдилар. Абдуллаҳ ҳам ўша (пойгада) қатнашганлардан эди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُضَمِّرُ الْخَيْلَ يُسَابِقُ بِهَا .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Муътамир Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам отларни (пойга учун) оздириб тайёрлар ва улар билан пойга ўтказар эдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَبَّقَ بَيْنَ الْخَيْلِ وَفَضَّلَ الْقُرَّحَ فِي الْغَايَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Уқба ибн Холид Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам отлар орасида пойга ўтказдилар ва маррада тиши тўлган (етук) отларни афзал кўрдилар.