حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَ شَهِدْتُ عَلِيًّا - رضى الله عنه - وَأُتِيَ بِدَابَّةٍ لِيَرْكَبَهَا فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ فَلَمَّا اسْتَوَى عَلَى ظَهْرِهَا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ { سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ } ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ . ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَكَ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ . ثُمَّ ضَحِكَ فَقِيلَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَىِّ شَىْءٍ ضَحِكْتَ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ كَمَا فَعَلْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَىِّ شَىْءٍ ضَحِكْتَ قَالَ " إِنَّ رَبَّكَ يَعْجَبُ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا قَالَ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي يَعْلَمُ أَنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ غَيْرِي " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абул Аҳвас ривоят қилди, бизга Абу Ишоқ ал-Ҳамдоний Алий ибн Робиъадан ривоят қилди. У деди: Мен Алий розияллаҳу анҳуни кўрдим, унга миниши учун бир улов келтирилди. Оёғини узангига қўйганда «Бисмиллаҳ» деди. Унинг устига ўтириб олгач «Алҳамдулиллаҳ» деди. Сўнг: «Буни бизга бўйсундирган зот покдир, биз буни ўзимизга бўйсундира олмас эдик. Албатта биз Роббимизга қайтгувчилармиз», деди. Сўнг уч марта «Алҳамдулиллаҳ» деди. Сўнг уч марта «Аллаҳу акбар» деди. Сўнг: «Сен поксан, мен ўзимга зулм қилдим, мени мағфират қил, зеро гуноҳларни Сендан ўзга ҳеч ким мағфират қилмайди», деди. Сўнг кулди. Унга: «Эй мўминлар амири, нимага кулдинг?» дейилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мен қилган каби қилганини кўрдим, сўнг у кулди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, нимага кулдингиз?» дедим. У: «Албатта Роббинг бандаси: ‹Гуноҳларимни мағфират қил› деганида, гуноҳларни Мендан ўзга ҳеч ким мағфират қилмаслигини билган ҳолда ундан ажабланади», деди.