حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ مُطَهَّرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ كَبَّرَ ثُمَّ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلاَ إِلَهَ غَيْرُكَ " . ثُمَّ يَقُولُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . ثَلاَثًا ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا " . ثَلاَثًا " أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ " . ثُمَّ يَقْرَأُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا الْحَدِيثُ يَقُولُونَ هُوَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ عَنِ الْحَسَنِ مُرْسَلاً الْوَهَمُ مِنْ جَعْفَرٍ .
Бизга Абдуссалом ибн Мутаҳҳар ривоят қилди, бизга Жаъфар ривоят қилди, у Али ибн Али ар-Рифўийдан, у Абу Мутаваккил ан-Ножийдан, у Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тунда турганида такбир айтар, сўнг дерди: «Субҳанака-ллаҳумма ва биҳамдика ва табарака-смука ва таоло жаддука ва ла илаҳа ғайрук» сўнг дерди: «Ла илаҳа иллаллаҳ» уч марта, сўнг дерди: «Аллаҳу акбару кабиран» уч марта «Аъузу биллаҳис-Самиъил-Алими минаш-шайтонир-рожими мин ҳамзиҳи ва нафхиҳи ва нафсиҳи» сўнг ўқирди. Абу Довуд деди: Бу ҳадис ҳақида улар: «У Али ибн Алидан, у Ҳасандан мурсал тарздадир, ваҳм Жаъфардандир» дейдилар.