باب التَّصْفِيقِ فِي الصَّلاَةِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Тасбиҳ эркаклар учун, чапак (қарсак) аёллар учундир.»
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ - رضى الله عنه - فَقَالَ أَتُصَلِّي بِالنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ . فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فِي الصَّلاَةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي الصَّلاَةِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنَ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا فِي الْفَرِيضَةِ .
Бизга ал-Қаънабий ривоят қилди, у Моликдан, у Абу Ҳозим ибн Динордан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Бану Амр ибн Авф олдига уларнинг орасини ислоҳ қилиш учун борди ва намоз вақти етди. Муаззин Абу Бакр — розияллаҳу анҳу — олдига келиб деди: Сен одамларга намоз ўқийсанми, иқомат айтайми? У деди: Ҳа. Абу Бакр намоз ўқиди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келди, одамлар намозда эдилар. У ўтиб сафда тургунча келди. Одамлар чапак чалдилар, Абу Бакр эса намозда ўгирилиб қарамас эди. Одамлар чапак чалишни кўпайтирганларида ўгирилиб қаради ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга жойингда қол деб ишора қилди. Абу Бакр қўлларини кўтариб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга буюрган нарса учун Аллаҳга ҳамд айтди, сўнг сафда текислангунча орқага чекинди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдинга ўтиб намоз ўқиди. У намоздан бўшаганида деди: «Эй Абу Бакр, мен сенга буюрганимда нима сени маҳкам туришдан тўсди?» Абу Бакр деди: Абу Қуҳофанинг ўғлига Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида намоз ўқиш лойиқ эмас эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сизларга нима бўлди, мен сизларни чапак чалишни кўпайтирганингизни кўрдим? Кимнинг намозида бирор нарса юз берса, тасбиҳ айтсин. Чунки у тасбиҳ айтса, унга эътибор қилинади. Чапак эса фақат аёллар учундир.» Абу Довуд деди: Бу фарз намоздадир.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ كَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُمْ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ بَعْدَ الظُّهْرِ فَقَالَ لِبِلاَلٍ " إِنْ حَضَرَتْ صَلاَةُ الْعَصْرِ وَلَمْ آتِكَ فَمُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . فَلَمَّا حَضَرَتِ الْعَصْرُ أَذَّنَ بِلاَلٌ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ أَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ قَالَ فِي آخِرِهِ " إِذَا نَابَكُمْ شَىْءٌ فِي الصَّلاَةِ فَلْيُسَبِّحِ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحِ النِّسَاءُ " .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд хабар берди, у Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилди. У деди: Бану Амр ибн Авф орасида жанг бўлди. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди ва у пешиндан кейин уларнинг орасини ислоҳ қилиш учун уларнинг олдига борди. Билолга деди: «Агар аср намози вақти етса ва мен сенга келмасам, Абу Бакрга буюр, у одамларга намоз ўқисин.» Аср вақти етганида Билол азон айтди, сўнг иқомат айтди, сўнг Абу Бакрга буюрди, у олдинга ўтди. Охирида у деди: «Намозда сизларга бирор нарса юз берса, эркаклар тасбиҳ айтсин, аёллар чапак чалсин.»
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ عِيسَى بْنِ أَيُّوبَ، قَالَ قَوْلُهُ " التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ " . تَضْرِبُ بِأُصْبُعَيْنِ مِنْ يَمِينِهَا عَلَى كَفِّهَا الْيُسْرَى .
Бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга ал-Валид ривоят қилди, у Ийсо ибн Айюбдан ривоят қилди. У деди: Унинг «чапак аёллар учундир» деган сўзи — ўнг қўлининг икки бармоғи билан чап кафтига уради дегани.