حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنَ التَّشَهُّدِ الآخِرِ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Валидд ибн Муслим ривоят қилди, бизга Авзоий ривоят қилди, менга Ҳассон ибн Атийя ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Абу Оиша ривоят қилдики, у Абу Ҳурайранинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бирингиз охирги ташаҳҳуддан фароғат топганда тўрт нарсадан Аллаҳга паноҳ тиласин: жаҳаннам азобидан, қабр азобидан, ҳаёт ва мамот фитнасидан ва Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан».
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ بَعْدَ التَّشَهُّدِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя ривоят қилди, бизга Умар ибн Юнус Ямомий хабар берди, менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Товус отасидан, у Товусдан, у ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у ташаҳҳуддан кейин шундай дерди: «Аллаҳумма, мен жаҳаннам азобидан Сенга паноҳ тилайман, қабр азобидан Сенга паноҳ тилайман, Дажжол фитнасидан Сенга паноҳ тилайман, ҳаёт ва мамот фитнасидан Сенга паноҳ тилайман».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ، أَنَّ مِحْجَنَ بْنَ الأَدْرَعِ، حَدَّثَهُ قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ فَإِذَا هُوَ بِرَجُلٍ قَدْ قَضَى صَلاَتَهُ وَهُوَ يَتَشَهَّدُ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . قَالَ فَقَالَ " قَدْ غُفِرَ لَهُ قَدْ غُفِرَ لَهُ " . ثَلاَثًا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Амр Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга Ҳусайн Муаллим Абдуллаҳ ибн Бурайдадан, у Ҳанзала ибн Алидан ривоят қилдики, Миҳжан ибн Адраъ унга ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидга кирдилар, шунда бир киши намозини тугатиб ташаҳҳуд айтаётган ва шундай деяётган эди: «Аллаҳумма, мен Сендан сўрайман, эй Аллаҳ, Ягона, Самад, туғмаган ва туғилмаган, ҳеч ким Унга тенг бўлмаган Зот, гуноҳларимни кечиришингни, албатта Сен кечирувчи, раҳмлисан». Шунда у деди: «Албатта у кечирилди, албатта у кечирилди» — уч марта.